Oblężenie

„Oblężenie” Clary Claiborne Park

Książka C.C. Park dedykowana jest „tym, którzy tkwią za murem, i tym, którzy ich oblegają” – to historia trwającej dwadzieścia lat walki o nawiązanie kontaktu z autystycznym dzieckiem.

Jessy poznajemy w wieku trzech lat, kiedy siedzi na kocyku i uśmiechając się do siebie, rytmicznie przewraca kartki książki. Innym razem intensywnie wpatruje się w jakiś punkt i krąży wokół niego w jednostajnym tempie. Lubi też kiwać się w swoim łóżeczku i chować głowę pod kocykiem. Potrafi całymi godzinami przebywać sama – wcale się nie nudzi i niczyjego towarzystwa nie potrzebuje. Obywa się nawet bez zabawek. O nic nie prosi i niczego nie wskazuje. Nie reaguje na mowę, nigdy się nie rozgląda, a swojej rodziny w ogóle nie zauważa.
Mija kilka lat. Jessy robi postępy – zaczyna mówić, uczy się schodzić po schodach, korzystać z ubikacji, otwierać drzwi, zapinać zamek błyskawiczny, zawiązywać buty, ścielić łóżko, a nawet jeździć na rowerze. Doskonale orientuje się na mapach i rozróżnia figury geometryczne. Szybko liczy, ale jest tak samo zadowolona, gdy w szkole dostanie jedynkę i szóstkę, bo nie rozumie znaczenia ocen, a wszystkie cyfry darzy jednakową sympatią. Bawi się głównie przelewaniem wody i choć potrafi wykonać polecenie „narysuj czerwony dwunastokąt”, to nadal nie potrafi odpowiedzieć na pytanie czy lubi cukierki. Nie rozumie słów takich jak „chyba” i „może”, a „miłość” oznacza dla niej tylko uścisk.
Dziś Jessy ma ponad dwadzieścia lat. Jest energiczna, pedantyczna i doskonale zorganizowana. Ma własne konto, pracuje zawodowo i sama na siebie zarabia. W domu piecze pyszne czekoladowe ciasteczka w kształcie spirali i maluje obrazy inspirowane kształtem żeberek grzejnika. Potrafi wbijać gwoździe i odbierać telefon. Przyswoiła sobie logarytmy, a tysiąc elementowe puzzle układa w dwa popołudnia. Nauczyła się nawet zapamiętywać ludzi i zdarza jej się czasem komuś powiedzieć, że za nim tęskni. Nadal jednak na śniadanie musi mieć osiem kawałków boczku, często brakuje jej wyobraźni, a gdy jest jej smutno, zapamiętale kołysze się w bujanym fotelu…

Książka C.C. Park łączy autentyczność pamiętnika i walory poznawcze poradnika. To oparta na faktach opowieść o wielkiej miłości i cierpliwości, o ludzkich emocjach, ograniczeniach i fascynującej inności. Wszystko to sprawia, że „Oblężenie” czyta się jak dobrą powieść.

 

Czytaj również:

„Piękny wiek XIX”