Urlop ojcowski przysługuje ojcom już od 2010 roku. Jednak od stycznia 2012 roku czekają nas zmiany – wymiar czasu wolnego wzrośnie do dwóch tygodni.

Z urlopu może skorzystać ojciec dziecka, które nie ukończyło jeszcze pierwszego roku życia. Wymiar urlopu to 14 dni kalendarzowych, co oznacza, że wliczone są w niego zarówno soboty, niedziele, jak i przypadające w tym czasie inne dni wolne od pracy. Urlopu dla ojców nie można dzielić na części, np. skorzystać dwukrotnie z 5 dni wolnych i jednorazowo z 4 dni w innym terminie, ani też zdecydować się tylko na jego część, np. na 8 dni. Wymiar urlopu nie ulega zwielokrotnieniu w przypadku opieki nad bliźniętami.

Może on być wykorzystany niezależnie od korzystania z podobnego uprawnienia przez matkę dziecka – a więc zarówno w tym samym czasie co urlop macierzyński, ale też wtedy, gdy matka dziecka nie korzysta już z urlopu macierzyńskiego lub w ogóle nie pracuje.

Prawo do urlopu ojcowskiego mają też ojcowie przysposabiający dziecko, o ile nie ukończyło ono 7 roku życia (w przypadku dziecka, któremu odroczono obowiązek szkolny, granica przesuwa się do 10 roku życia). W tej sytuacji urlop ojcowski musi być wykorzystany w ciągu roku od uprawomocnienia się postanowienia orzekającego przysposobienie.

Więcej informacji na: www.urlopojcowski.info

Czytaj również:

„Pora na przedszkole„

Kiedyś biskup, który przez komin wrzucał biednym sakiewki z pieniędzmi, a teraz – grubasek w czerwonym stroju, na saniach zaprzęgniętych w renifery.

Wyobrażenia o Świętym Mikołaju zmieniają się, ale sama legenda nie traci na popularności. Święty Mikołaj jest bowiem częścią dzieciństwa – wprowadza element fantazji, tajemnicy i oczekiwania na coś miłego. Dla wielu dzieci to też najskuteczniejsza motywacja, by grzecznie się zachowywać.

Każde dziecko kiedyś jednak dowie się prawdy o tym, kto podrzuca mu prezenty. Co powinni wtedy zrobić rodzice? Przeżywane przez dziecko rozczarowanie można wykorzystać, by nauczyć je doceniania przyjemności obdarowywania innych i bycia obdarowywanym.

Czytaj również:

„Efekt Pigmaliona„

Jak zająć malucha na spacerze? Oto kilka propozycji:

Zacznijmy od marszu na hasło – umawiamy się z dzieckiem, że ruszamy np. na słowo „słoń”, a potem staramy się wpleść to słowo to rozmowy, tworząc ciekawą historyjkę.

Druga propozycja to powiększana lista zakupów, która doskonale sprawdza się w większym gronie. Pierwsza osoba mówi wtedy np.: „muszę kupić sól”, druga „muszę kupić sól i mąkę”, a kolejna powtarza listę zakupów i dodaje do nich kolejną rzecz. Doskonały trening pamięci!

Przyjemna może być także zabawa w kolory – jedna osoba wybiera wtedy jakiś kolor, a druga stara się wymienić jak najwięcej rzeczy w tym kolorze. A potem oczywiście zamiana ról.

W słoneczne dni możemy też pobawić się w deptanie cienia drugiej osoby. Uciecha gwarantowana!

Czytaj również:

„Pora na przedszkole„

Dziecko lubi rozumieć wydawane mu polecenia, a uzasadnianie próśb może czasem zdziałać cuda.

Jeśli powiemy dziecku: „nie wchodź w butach na dywan”, prawdopodobnie szybko o naszej prośbie zapomni. Spróbujmy więc powiedzieć: „załóż kapcie, bo buty zostawiają błoto na dywanie, a jak ubrudzisz dywan, to będę musiała go wyprać i przez to będziemy mieli mniej czasu na zabawę”.

W ten sposób maluch zrozumie, że jego czyny pociągają za sobą konsekwencje i zyska motywację, by postępować zgodnie z zasadami.

Czytaj również:

„Pora na przedszkole„

Jeśli twoje dziecko od września zaczyna chodzić do przedszkola, powinnaś przygotować je do nadchodzących zmian.

Zabierz więc dziecko na spacer do przedszkola (by mogło się oswoić z nowym miejscem) i opowiedz mu, jak wygląda dzień przedszkolaka. Jeśli przedszkole organizuje dni otwarte, koniecznie z nich skorzystaj.

Pierwszego dnia przedszkolnej edukacji pożegnaj dziecko czule, ale krótko i bez łez – jeśli zaczniesz płakać, dziecko będzie przekonane, że dzieje się coś złego i pobyt w przedszkolu wywoła w nim uraz. Powiedz mu natomiast, że zostaje w przedszkolu, bo jest już duże i okaż mu, że jesteś z niego dumna.

Uczcijcie ten dzień wspólną wyprawą na lody lub do ZOO – w ten sposób pierwszy dzień w przedszkolu stanie się świętem, a przedszkole będzie budzić w dziecku same pozytywne skojarzenia.

Czytaj również:

„Dziecko niesamolubne„

Nie masz pomysłu na prezent dla dziecka znajomych? Wróć do klasyki!

Kolorowe, grające samochodziki i mechaniczne zwierzątka często równie szybko zachwycają malucha, jak i nudzą mu się. W dodatku mogą irytować rodziców, którzy w pierwszych dniach całymi godzinami wysłuchują odtwarzanych w kółko tych samych melodyjek.

Praktyczniejszym prezentem może być więc mata edukacyjna, grzechotka lub kolorowa książeczka.

Nie zapominajmy też o integrujących rodzinę grach planszowych i klockach, które pomagają rozwijać fantazję i wyobraźnię przestrzenną.

To sytuacja trudna dla nas, a co dopiero dla dziecka…

Pozwól więc dziecku pożegnać się ze swoim pupilem i nie okłamuj go, że „pójdzie do szpitala, wyzdrowieje i wróci”. Wytłumacz, że zwierzę cierpi i tak będzie dla niego lepiej.

Pomyśl o ceremonii pochówku i nie kupuj dziecku drugiego zwierzaka na siłę – daj mu czas, by w myślach pożegnało przyjaciela i nie przekonuj, że można od razu zastąpić go kolejnym.

Czytaj również:

„Złość i żal„

Jeśli masz pod opieką nastolatka, który właśnie teraz próbuje wyrwać się spod kontroli, działaj ostrożnie.

Nie koryguj wszystkiego i pozwól mu na drobne błędy (przecież ty też je popełniałaś, a wyrosłaś na porządną osobę!). Pytaj o jego myśli i emocje, a gdy się przed tobą otworzy, słuchaj uważnie, nie oceniaj i nie krytykuj.

Każ za złe czyny, a nie za emocje lub kiepskie pomysły, a jeśli chcesz kontrolować, kontroluj oficjalnie, nie uciekając się do przeszukiwania kieszeni i przeglądania maili. Pamiętaj, że naście lat, to czas, gdy odczuwa się szczególną potrzebę prywatności i odrębności.

I przede wszystkim: myśl pozytywnie. Młody człowiek, w którego się wierzy, ma wyższą samoocenę i nie potrzebuje dowartościowywać się uznaniem lokalnych chuliganów.

 Czytaj również:

„Dziecko niesamolubne„

Jeśli nie chcesz wychować dziecka na samoluba, masz wiele do zrobienia.

Pokaż dziecku zasady rządzące życiem społecznym – „pożyczasz innym, to i tobie pożyczają”, „pomagasz innym, więc też możesz liczyć na pomoc”. Nie zmuszaj go do oddawania zabawek innym dzieciom, ale też nie pozwalaj, by zabierało coś bez pozwolenia.

Od najmłodszych lat zachęcaj dziecko do dzielenia się z innymi, ale i do korzystania z życzliwości innych. Niech maluch nie tylko częstuje innych swoimi cukierkami, ale też z radością przyjmuje poczęstunek od innych dzieci, bo przecież wszyscy potrzebujemy radości zarówno brania, jak i dawania.

Czytaj również:

„Jedynak”

Wychowujesz jedynaka? Pamiętaj o kilku pedagogicznych radach.

1. Przede wszystkim: nie wyręczaj dziecka, bo nie nauczy się zaradności.
2. Naucz je, że trzeba się dzielić, bo to na pewno przyda się w szkole.
3. Zapisz na grupowe zajęcia, by umiało współpracować z innymi dziećmi.
4. Znajdź mu hobby z elementami rywalizacji – przecież każdy musi czasem przegrać!
5. No i najważniejsze: zadbaj, by twoje dziecko miało przyjaciół, ale… nie dobieraj mu ich wedle swojej sympatii do ich mam.

Czytaj również:

„Dziecko niesamolubne”

„Zła matka”

„Rozrywka dla dziecka”