Kiedyś biskup, który przez komin wrzucał biednym sakiewki z pieniędzmi, a teraz – grubasek w czerwonym stroju, na saniach zaprzęgniętych w renifery.

Wyobrażenia o Świętym Mikołaju zmieniają się, ale sama legenda nie traci na popularności. Święty Mikołaj jest bowiem częścią dzieciństwa – wprowadza element fantazji, tajemnicy i oczekiwania na coś miłego. Dla wielu dzieci to też najskuteczniejsza motywacja, by grzecznie się zachowywać.

Każde dziecko kiedyś jednak dowie się prawdy o tym, kto podrzuca mu prezenty. Co powinni wtedy zrobić rodzice? Przeżywane przez dziecko rozczarowanie można wykorzystać, by nauczyć je doceniania przyjemności obdarowywania innych i bycia obdarowywanym.

Czytaj również:

„Efekt Pigmaliona„

Każdy związek przechodzi kryzysy. Łatwiej przez nie przejść z fachową pomocą.

Nadeszły czasy, gdy korzystanie z psychoterapii to już nie wstyd. I całe szczęście. Pomoc specjalisty może nam przecież ułatwić komunikację, a nawet ocalić małżeństwo.

Dzięki terapii małżeńskiej możemy nauczyć się wspólnie radzić sobie ze stresem, problemami i przeciwnościami życia codziennego. Możemy zbudować wspólny front przeciw wścibskiej teściowej, ustalić sprawiedliwszy podział obowiązków domowych, a przede wszystkim: nauczyć się rozmawiać i rozwiązywać rodzinne konflikty.

Czytaj również:

„Związek na długie lata„

To sytuacja trudna dla nas, a co dopiero dla dziecka…

Pozwól więc dziecku pożegnać się ze swoim pupilem i nie okłamuj go, że „pójdzie do szpitala, wyzdrowieje i wróci”. Wytłumacz, że zwierzę cierpi i tak będzie dla niego lepiej.

Pomyśl o ceremonii pochówku i nie kupuj dziecku drugiego zwierzaka na siłę – daj mu czas, by w myślach pożegnało przyjaciela i nie przekonuj, że można od razu zastąpić go kolejnym.

Czytaj również:

„Złość i żal„

Dzień Matki to dobra okazja, by zastanowić się nad stereotypem macierzyństwa.

Autorka książki „Zła matka”, Ayelet Waldman stwierdziła: „wydaje mi się, że jestem złą matką, bo kocham swojego męża bardziej niż dzieci”. Tym wyznaniem wywołała prawdziwą burzę, a gdy zaproszono ją do programu Oprah Winfrey, omal nie została pobita przez siedzące na widowni „dobre matki”. Dlatego napisała książkę, w której próbuje zmierzyć się z prywatnymi i publicznymi mitami na temat macierzyństwa.

W osiemnastu rozdziałach autorka opowiada o wychowaniu dzieci, radzeniu sobie z depresją poporodową, karmieniu piersią, porzuceniu kariery zawodowej, dramacie prac domowych, pożyciu małżeńskim, czy relacjach z teściową.

„Zła matka. Kronika matczynych wykroczeń, drobnych katastrof i rzadkich momentów chwały” pokazuje macierzyństwo takim, jakim doświadczają go kobiety – nie tylko jako matki, ale też jako kobiety pragnące realizować się na innych płaszczyznach. Matka, która chce zachować równowagę pomiędzy potrzebami dzieci a własnymi, zdaje sobie sprawę z tego, że nie jest idealna, przyznaje się do słabości i porażek, dając sobie prawo do irytacji i odpoczynku. Tymczasem wygórowane oczekiwania społeczne wobec matek wpędzają je w poczucie winy i depresję. Matka ma poświęcić wszystko dziecku i rodzinie, zrobić to z własnej woli, radośnie i bez poczucia żalu. Do tego ma mieć niewyczerpane pokłady cierpliwości, a jej własne potrzeby, ambicje i pragnienia mają mieć znaczenie tylko w odniesieniu do dzieci. Kobiety konfrontują się z tym wyidealizowanym obrazem i każde zmęczenie, zniechęcenie czy wybuch złości wywołuje u nich kolejne frustracje.

Ayelet Waldman to absolwentka uniwersytetu Harvarda, adwokat z wykształcenia, matka czwórki dzieci i żona znanego amerykańskiego pisarza Michaela Chabona, laureata Pulitzera.

Książka ukazała się 5 maja nakładem wydawnictwa Znak.

Zdjęcie okładki – fot. Znak.

Czytaj również:

„Jedynak”

Dostałaś prezent, który cię nie zachwycił? Z tej sytuacji też jest jakieś wyjście!

Przede wszystkim trzeba będzie zrobić dobrą minę do złej gry, ukryć rozczarowanie i podziękować ofiarodawcy – nie ma powodu sprawiać mu przykrości, bo przecież raczej nie miał złych intencji. Nie czujmy się natomiast zobowiązane do eksponowania prezentu, korzystania z niego lub publicznego wychwalania jego walorów.

Nie wypada przy najbliższej okazji wręczać kłopotliwego prezentu komuś innemu pod byle pretekstem, ale może znajdzie się ktoś, komu po prostu przypadnie do gustu? A w ostateczności są jeszcze portale, na których można niechciany drobiazg zarejestrować i zamienić na coś innego.

Czytaj również:

„Niezapowiedziani goście”

Widzisz na ulicy parę staruszków trzymających się za ręce i myślisz sobie: „też bym tak chciała na starość”? Zacznij na to pracować już dziś!

Jak postępować, by miłość przetrwała każdą próbę? Psychologowie radzą:

- Nie oczekuj, że twój partner dokona radykalnych zmian i zaakceptuj jego odmienność.

- Okazuj mu troskę i zawsze staraj się go zrozumieć.

- Wyjaśniaj niedomówienia.

- Nie każ swojemu partnerowi czytać ci w myślach – mów jasno o tym, czego chcesz i czego nie akceptujesz.

- Nie dyskredytuj go w oczach innych i nie podważaj publicznie jego zdania, a kłóćcie się tylko w cztery oczy.

- Zaakceptuj fakt, że uczucia ewoluują i w każdym związku zdarzają się gorsze chwile.

Czytaj również:

„Kątem u teściów”

„Irytujący partner”

Jesteś ciągle o coś lub o kogoś zazdrosna? Zastanów się nad swoimi uczuciami!

Stan ducha odbija się na odczuciach ciała, a ciągłe napięcie emocjonalne może powodować np. bóle głowy. Jeśli poddajesz się nieopanowanej zazdrości, szkodzisz więc sama sobie.

Zastanów się, czy faktycznie masz do niej powody – czy twój mężczyzna faktycznie jest kobieciarzem, a koleżanka na pewno jest szczęśliwsza? Spróbuj spojrzeć na problem z innej perspektywy i bardziej skup się na sobie. A gdy już osądzisz sytuację na chłodno i stwierdzisz, że na pewno nie przesadzasz, zastanów się, co tak naprawdę chciałabyś zmienić w swoim życiu… i zacznij działać.

Czytaj również:

„Złość i żal”

„Irytujący partner”

Ubrana w dres zabierasz się za zaległe prace domowe, a tu nagle dzwonek do drzwi – ktoś wpada z wizytą.

Nikt (nawet, jeśli należy do rodziny!) nie powinien nachodzić cię bez uprzedzenia. Pamiętaj więc, że wobec gości wcześniej niezapowiedzianych nie masz żadnych zobowiązań.

Nie musisz się z niczego tłumaczyć, przepraszać za bałagan lub udawać, że wizyta jest ci na rękę. Jeśli nie czujesz się komfortowo w stroju, który akurat masz na sobie, masz pełne prawo pójść się przebrać. Nie krępuj się też zapytać gościa, co go sprowadza, i nie denerwuj się, że jesteś do wizyty nieprzygotowana – to nie twoja wina, więc w zupełności wystarczy, jeśli zaproponujesz kawę i herbatniki.

A jeśli nie masz czasu? Zawsze możesz powiedzieć: „Szkoda, że nie zadzwoniła(e)ś. Gdybym wiedziała, że wpadniesz, nie planowałabym…” albo „Niestety dziś jestem zajęta. Więcej czasu będę miała…”. I jeśli komuś w tej sytuacji powinno być głupio, to na pewno nie tobie.

Czytaj również:

„Nietrafiony prezent”

„Irytujący partner”

Większość mężów alkoholiczek odchodzi od swoich pijących żon. Większość żon alkoholików przy swoich pijących mężach zostaje…

I właśnie dlatego często mówi się, że współuzależnienie jest rodzaju żeńskiego.

Współuzależnienie to reakcja na długotrwałe życie z osobą działającą destrukcyjnie, to uzależnienie od osoby uzależnionej, które wymusza życie w świecie nadziei i iluzji.

Poradniki dla żon alkoholików podkreślają, że problem nie tkwi w alkoholu, tylko w ludziach – w ich nieodpowiedzialności, nieporadności, poczuciu niższej wartości i lękach. Alkoholik musi więc rozwiązać wiele głęboko ukrytych problemów, by wyjść z alkoholizmu. To samo czeka jego partnerkę pozostającą w roli ofiary – bez terapii będzie w niej tkwić nawet wtedy, gdy jej mąż już zerwie z nałogiem. Oboje muszą więc nauczyć się życia w trzeźwości i prawidłowych relacjach.

Jeśli tkwisz w takim związku…
Pamiętaj, że nie musisz kontrolować picia alkoholika, pomagać mu i usprawiedliwiać go przed innymi. Nie próbuj też ustalać przyczyn jego nałogu – zamiast tego poświęć trochę uwagi samej sobie.

Czytaj również:

„Gdy bije, pije lub zdradza”

Nie masz pomysłu na walentynkową kolację? Sięgnij po kulinarne afrodyzjaki!

Dawno, dawno temu afrodyzjakami nazywano podejrzane mikstury przyrządzane przez czarownice. Tymczasem afrodyzjaki to po prostu substancje wpływające pozytywnie na samopoczucie i dodające sił witalnych. Występują w pożywieniu, a ich obfitość pozwala na skomponowanie wielu pobudzających zmysły potraw.

Do afrodyzjaków należą:
- banany;
- melony;
- truskawki;
- ananasy;
- morele;
- seler;
- papryka;
- bakłażan;
- bazylia;
- cynamon;
- imbir;
- szafran;
- kardamon;
- gałka muszkatołowa;
- korzeń żeń-szenia;
- jajka;
- ostrygi;
- krewetki;
- homary;
- kawior;
- łosoś;
- czekolada;
- kakao;
- tokaj;
- szampan.

Czytaj również:

„Włoska uczta w trzy minuty”

„Zioła w kuchni”

„Orzech włoski”