Każdy związek przechodzi kryzysy. Łatwiej przez nie przejść z fachową pomocą.

Nadeszły czasy, gdy korzystanie z psychoterapii to już nie wstyd. I całe szczęście. Pomoc specjalisty może nam przecież ułatwić komunikację, a nawet ocalić małżeństwo.

Dzięki terapii małżeńskiej możemy nauczyć się wspólnie radzić sobie ze stresem, problemami i przeciwnościami życia codziennego. Możemy zbudować wspólny front przeciw wścibskiej teściowej, ustalić sprawiedliwszy podział obowiązków domowych, a przede wszystkim: nauczyć się rozmawiać i rozwiązywać rodzinne konflikty.

Czytaj również:

„Związek na długie lata„

Nie masz pomysłu na walentynkową kolację? Sięgnij po kulinarne afrodyzjaki!

Dawno, dawno temu afrodyzjakami nazywano podejrzane mikstury przyrządzane przez czarownice. Tymczasem afrodyzjaki to po prostu substancje wpływające pozytywnie na samopoczucie i dodające sił witalnych. Występują w pożywieniu, a ich obfitość pozwala na skomponowanie wielu pobudzających zmysły potraw.

Do afrodyzjaków należą:
- banany;
- melony;
- truskawki;
- ananasy;
- morele;
- seler;
- papryka;
- bakłażan;
- bazylia;
- cynamon;
- imbir;
- szafran;
- kardamon;
- gałka muszkatołowa;
- korzeń żeń-szenia;
- jajka;
- ostrygi;
- krewetki;
- homary;
- kawior;
- łosoś;
- czekolada;
- kakao;
- tokaj;
- szampan.

Czytaj również:

„Włoska uczta w trzy minuty”

„Zioła w kuchni”

„Orzech włoski”

Planujesz ciążę? Oto lista rzeczy, o które powinnaś zadbać:

Podstawowe badania, jakie powinnaś wykonać, to:
- badanie grupy krwi (twojej i partnera),
- morfologia (z uwzględnieniem krzepliwość krwi),
- badanie poziomu glukozy,
- ogólne badanie moczu,
- badanie na obecność przeciwciał toksoplazmozy i różyczki,
- badanie na obecność przeciwciał wirusa cytomegalii,
- badanie na obecność antygenu HBS,
- USG piersi i narządów rodnych,
- cytologia.
Jeśli badania wykażą konieczność szczepień (np. przeciw różyczce lub wirusowemu zapaleniu wątroby), należy wykonać je minimum pół roku przed zajściem w ciążę!

A na co dzień?
- rzuć palenie i unikaj palenia biernego,
- nie pij alkoholu,
- uważaj na przyjmowane leki (lekarzowi wypisującemu receptę powiedz, że starasz się o dziecko),
- unikaj stresu i szkodliwych chemikaliów,
- ogranicz kontakt z kotami (są częstymi nosicielami toksoplazmozy),
- nie jedz surowego mięsa, a warzywa i owoce myj bardzo dokładnie,
- przyjmuj kwas foliowy,
- wylecz zęby,
- dbaj o dobrą kondycję i zdrową dietę,
- zadbaj o zdrowie partnera i postaraj się nakłonić go, by rzucił nałogi.

Pamiętaj też, że z antykoncepcji hormonalnej warto zrezygnować na kilka miesięcy przed planowanym terminem zajścia w ciążę (no chyba, że zależy ci na bliźniakach – tuż po odstawieniu antykoncepcji hormonalnej zwiększa się prawdopodobieństwo ciąży mnogiej).

Czytaj również:

„Toksoplazmoza”

„Bociankowa impreza”

„Piękna w ciąży”

Pan paw feromony swojej partnerki wyczuwa z odległości kilku kilometrów. A jak jest u ludzi?

Pomimo wielu badań, występowanie feromonów u ludzi nie zostało dotąd w pełni potwierdzone. Ich istnienia nie da się jednak również jednoznacznie wykluczyć.

Feromony to lotne substancje chemiczne. Osobniki tego samego gatunku wymieniają za ich pomocą informacje – lokalizują miejsce swojego pobytu, wabią osobniki płci przeciwnej, odstraszają konkurencję i łączą się w pary w okresie godowym.

Według najpowszechniejszych teorii, feromony mogą oddziaływać na naszą sferę podświadomości, powodując, że niektóre osoby oceniamy jako bardziej atrakcyjne, sympatyczne i wartościowe. Bardzo prawdopodobne jest więc, że to feromony odpowiedzialne są za nasze zauroczenia. 

Czytaj również:

„Efekt Pigmaliona”

Niektóre kobiety nigdy nie zrezygnują z antykoncepcji hormonalnej. Inne nigdy się do niej nie przekonają.

Te z nas, które z niej korzystają, zamiast tabletek mogą teraz wybrać plastry.

W opakowaniu znajdują się 3 plasterki, które należy przyklejać raz w tygodniu (tego samego dnia tygodnia), przez kolejne 3 tygodnie. Czwarty tydzień jest „tygodniem bez plastra” (i w tym czasie powinna wystąpić miesiączka). Po tygodniu należy rozpocząć następne opakowanie.
Schemat jest więc identyczny jak w przypadku pigułek antykoncepcyjnych, a stosowanie wygodniejsze, bo o antykoncepcji nie trzeba pamiętać codziennie.

Plastry są też z reguły lepszym rozwiązaniem dla kobiet ze schorzeniami wątroby (hormony wnikające przez skórę omijają bowiem układ pokarmowy). Tej metody antykoncepcyjnej nie zaleca się jednak kobietom ważącym ponad 80 kg (grubsza warstwa tłuszczu zmniejsza skuteczność działania preparatu).

A wady? Badania nad plastrami antykoncepcyjnymi (przeprowadzone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków) wykazały, że podczas stosowania plastrów antykoncepcyjnych do organizmu kobiety dostarczane jest o około 60 % więcej estrogenu niż w przypadku stosowania pigułek. Do wad plastrów antykoncepcyjnych należy też z pewnością wyższa (w porównaniu z pigułkami) cena.

Czytaj również:

„Czy to mięśniaki?”

Obfite i bolesne miesiączki, nieregularne plamienia, bóle kręgosłupa i podbrzusza, a także częste oddawanie moczu i ból podczas współżycia mogą być objawami rosnących w macicy mięśniaków.

Mięśniaki to łagodne guzki nowotworowe. Powstają z tkanki łącznej i włókien mięśniowych macicy. Nie powodują przerzutów i nie niszczą sąsiednich tkanek. Są jednak najczęstszym nowotworem narządów rodnych.

Występują u około 20 procent kobiet między 30 a 45 rokiem życia, zdarzają się jednak nawet u dwudziestolatek. Różnią się wielkością i wagą – wynoszącą od kilkunastu gramów do wielu kilogramów – największy z dotychczas usuniętych ważył ponad 60 kg. U kobiet po menopauzie zmniejszają się, a niekiedy nawet zanikają. Jest to spowodowane naturalnym dla kobiety w tym wieku spadkiem poziomu estrogenów w organizmie.

Powstawaniu mięśniaków sprzyjają czynniki genetyczne, zaburzenia hormonalne (zwłaszcza nadmiar estrogenów, przewlekły brak owulacji, niewydolność drugiej fazy cyklu, nadmiar prolaktyny i nadczynność jajników) oraz otyłość.

Niewielkie mięśniaki przeważnie nie stanowią zagrożenia dla zdrowia, ale konieczna jest regularna ich kontrola (przynajmniej raz na kwartał). Terapia staje się konieczna, gdy guzy szybko rosną i powodują silne krwawienia. Nie leczone mogą bowiem prowadzić do niedokrwistości i niepłodności (utrudniają zagnieżdżenie się zapłodnionej komórki jajowej, powodują poronienia oraz komplikacje podczas porodu).

W przypadku kobiet planujących ciążę leczy się nawet niewielkie mięśniaki. Wtedy lekarz zaleca często terapię hormonalną z zastosowaniem leków hamujących uwalnianie estrogenów. Gdy okaże się ona nieskuteczna, przeprowadza się zabieg usunięcia mięśniaków.

Mięśniaki usuwa się metodą myomectomii konserwatywnej (tzw. „wyłuskania“) mięśniaków. Można to zrobić po otwarciu jamy brzusznej (laparotomia) lub metodą laparoskopii (nacinając na brzuchu niewielkie otwory i wprowadzając przez nie narzędzia chirurgiczne oraz kamerę).
Od niedawna mamy w Polsce do dyspozycji jeszcze jedną metodę usuwania mięśniaków – embolizację. Polega ona na zamknięciu dopływu krwi do guzów, które usychają po odcięciu od źródła zasilania w tlen i składniki odżywcze.

W oparciu o: Mięśniaki macicy, red. Janina Markowska, Wyd. Lekarskie PZWL 2000; Encyklopedia Badań Medycznych, Wyd. Medyczne MAKmed 1996

Czytaj również:

„Migrena”

„Pigułki czy plasterki?”