Nadszedł czas wyjazdów na narty i zimowiska. Czym zająć dziecko w samochodzie?

Po godzinie jazdy znudzi się nawet najcierpliwsze dziecko. Warto więc zapewnić mu w podróży ulubione zabawki albo film animowany. Dobrze sprawdzają się też płyty z karaoke i audiobooki z bajkami. Mniej bezpiecznym rozwiązaniem są natomiast wszelkie książeczki, bo czytanie może wywołać chorobę lokomocyjną.

W podróży nie można zapomnieć o:

- foteliku dopasowanym do wieku, masy ciała i wzrostu dziecka;

- osłonach przeciwsłonecznych na szybach;

- zablokowaniu drzwi od strony dziecka;

- zdemontowaniu odświeżacza powietrza (sprzyja mdłościom);

- foliowych woreczkach;

- przekąskach bez czekolady;

- niegazowanych napojach w butelce z dzióbkiem;

- zapasowym ubraniu dla dziecka.

Przydatne są też kieszenie na przekąski i zabawki (przyczepiane z tyłu przednich foteli) oraz plastikowa osłona tylnej kanapy, dzięki której będzie mniej sprzątania po podróży.

Czytaj również:

„Pora na przedszkole„

Czy siódmy rok małżeństwa naprawdę jest pechowy? Odpowiedź możemy znaleźć w książce Agaty Kołakowskiej.

Eliza i Adam doszli do wniosku, że wspólna małżeńska droga zaprowadziła ich w ślepą uliczkę i zgodnie stwierdzili, że najlepiej wychodzi im przyjaźń.

Po rozprawie rozwodowej Adam stwierdza, że byłby w stanie wybrać Elizie lepszego partnera życiowego niż uczyniłaby to ona sama. Rozbawiona tym pomysłem Eliza jest przekonana, że to ona poradziłaby sobie lepiej, znajdując odpowiednią kobietę dla niego. Rozpoczyna się więc pełna prób i komicznych błędów walka o to, kto komu znajdzie lepszego partnera. Pod płaszczykiem niewinnego zakładu kryją się jednak nieuświadomione jeszcze uczucia.

Autorka książki, Agata Kołakowska ukończyła dziennikarstwo i komunikację społeczną na Uniwersytecie Wrocławskim. „Siódmy rok” jest jej trzecią powieścią. Do tej pory ukazały się ”Patrycja” i „Przyjaciółki”.

Czytaj również:

„Człowiek na tronie„

Co roku coś postanawiasz i nie udaje ci się spełnić noworocznego postanowienia? Może postanowienie było mało realne?

Czasem nie udaje nam się spełnić naszych ambitnych planów właśnie dlatego, że są za ambitne. Zbyt wysoko ustawiamy sobie poprzeczkę, a potem czujemy się sfrustrowane, że nie udało się osiągnąć wyznaczonego celu.

Zmiany zacznijmy więc od drobiazgów – zamiast planować, że schudniesz 10 kilo, zaplanuj spadek wagi o 2 kg; zamiast codziennego joggingu – spacer 2 razy w tygodniu. Przecież lepiej poprawić niewiele niż nic!

Czytaj również:

„Nowa praca„

Urlop ojcowski przysługuje ojcom już od 2010 roku. Jednak od stycznia 2012 roku czekają nas zmiany – wymiar czasu wolnego wzrośnie do dwóch tygodni.

Z urlopu może skorzystać ojciec dziecka, które nie ukończyło jeszcze pierwszego roku życia. Wymiar urlopu to 14 dni kalendarzowych, co oznacza, że wliczone są w niego zarówno soboty, niedziele, jak i przypadające w tym czasie inne dni wolne od pracy. Urlopu dla ojców nie można dzielić na części, np. skorzystać dwukrotnie z 5 dni wolnych i jednorazowo z 4 dni w innym terminie, ani też zdecydować się tylko na jego część, np. na 8 dni. Wymiar urlopu nie ulega zwielokrotnieniu w przypadku opieki nad bliźniętami.

Może on być wykorzystany niezależnie od korzystania z podobnego uprawnienia przez matkę dziecka – a więc zarówno w tym samym czasie co urlop macierzyński, ale też wtedy, gdy matka dziecka nie korzysta już z urlopu macierzyńskiego lub w ogóle nie pracuje.

Prawo do urlopu ojcowskiego mają też ojcowie przysposabiający dziecko, o ile nie ukończyło ono 7 roku życia (w przypadku dziecka, któremu odroczono obowiązek szkolny, granica przesuwa się do 10 roku życia). W tej sytuacji urlop ojcowski musi być wykorzystany w ciągu roku od uprawomocnienia się postanowienia orzekającego przysposobienie.

Więcej informacji na: www.urlopojcowski.info

Czytaj również:

„Pora na przedszkole„

Kiedyś biskup, który przez komin wrzucał biednym sakiewki z pieniędzmi, a teraz – grubasek w czerwonym stroju, na saniach zaprzęgniętych w renifery.

Wyobrażenia o Świętym Mikołaju zmieniają się, ale sama legenda nie traci na popularności. Święty Mikołaj jest bowiem częścią dzieciństwa – wprowadza element fantazji, tajemnicy i oczekiwania na coś miłego. Dla wielu dzieci to też najskuteczniejsza motywacja, by grzecznie się zachowywać.

Każde dziecko kiedyś jednak dowie się prawdy o tym, kto podrzuca mu prezenty. Co powinni wtedy zrobić rodzice? Przeżywane przez dziecko rozczarowanie można wykorzystać, by nauczyć je doceniania przyjemności obdarowywania innych i bycia obdarowywanym.

Czytaj również:

„Efekt Pigmaliona„

Starannie wykonywany chroni skórę przed podrażnieniami i opóźnia proces starzenia.

Jakie preparaty do demakijażu sprawdzają się najlepiej? To zależy od rodzaju cery i kosmetyków użytych do wykonania makijażu.

Do zmywania makijażu wodoodpornego konieczne są olejki, odpowiednie zwłaszcza dla cery suchej. Dla skóry normalnej bardziej odpowiednie będą natomiast kosmetyki dwufazowe, łączące właściwości delikatnego płynu oraz olejku rozpuszczającego makijaż wodoodporny. Dla cery tłustej i „problemowej” najwłaściwsze są żele i beztłuszczowe płyny, a dla skóry wrażliwej i dojrzałej poleca się z kolei mleczka i śmietanki.

Na rynku dostępne są również płyny micelarne, o uniwersalnych właściwościach, które mogą znaleźć zastosowanie przy wszystkich typach cery oraz rodzajach makijażu.

Czytaj również:

„Piękna cera„

Za pomocą kolorów leczyli się starożytni Egipcjanie. My też możemy spróbować.

Barwa to energia, którą postrzegamy dzięki komórkom światłoczułym siatkówki oka. Nasze oczy nie są jednak doskonałe – chociaż istnieje kilkanaście milionów barw, rozróżniamy ich tylko ponad dwieście.

Jaki wpływ mają na nas kolory? Żółty poprawia nastrój i dodaje radości. Pomarańcz jest pełen energii, doskonale rozgrzewa, wzmaga apetyt i działa antydepresyjnie. Czerwony pobudza, zachęca do działania i aktywności. Brąz kojarzy się z naturą, nasila więc poczucie bezpieczeństwa. Zielony uspokaja i regeneruje zmęczone oczy, a kolor turkusowy zwiększa odporność. Niebieski działa przeciwbólowo, leczy bezsenność i łagodzi lęki. Fiolet rozwija wyobraźnię i przywraca poczucie własnej wartości. Biały jest natomiast polecany w leczeniu schizofrenii.

A jak stosować chromoterapię? Możemy przebywać w otoczeniu danego koloru lub kąpać się w wodzie z dodatkiem odpowiednio barwionej soli. Warto spróbować, bo nawet jeśli taka terapia nie pomoże, przynajmniej na pewno nam nie zaszkodzi!

Czytaj również:

„Urok witraży„

Chłodne wieczory, deszczowe poranki… Po prostu jesień.

To najlepsza pora na wizytę w saunie.

Do wyboru mamy trzy jej rodzaje:

- sauna sucha – w której temperatura wynosi około 100 stopni C, a wilgotność powietrza nie przekracza 10 procent;

- sauna mokra – łagodna dzięki stopniowemu przyzwyczajaniu organizmu do wysokiej temperatury (w chwili rozpoczęcia kąpieli temperatura w kabinie nie przekracza 50 st. C, a potem stopniowo wzrasta do 80 st. C, podczas gdy wilgotność powietrza osiąga około 35 procent);

- sauna parowa – wilgotność powietrza dochodzi nawet do 65 procent, a temperatura nie przekracza 65 st. C, co sprzyja inhalacji ziołowych olejków eterycznych.

Niezależnie od rodzaju, sauna odchudza i relaksuje, pobudzając produkcję endorfin. Nie jest jednak odpowiednia dla każdego. Nie służy m.in. osobom z nadciśnieniem oraz chorym na jaskrę, astmę, serce i gruźlicę. Pobytu w saunie nie poleca się także kobietom w ciąży.

Czytaj również:

„Prysznic dla urody„

Jak zająć malucha na spacerze? Oto kilka propozycji:

Zacznijmy od marszu na hasło – umawiamy się z dzieckiem, że ruszamy np. na słowo „słoń”, a potem staramy się wpleść to słowo to rozmowy, tworząc ciekawą historyjkę.

Druga propozycja to powiększana lista zakupów, która doskonale sprawdza się w większym gronie. Pierwsza osoba mówi wtedy np.: „muszę kupić sól”, druga „muszę kupić sól i mąkę”, a kolejna powtarza listę zakupów i dodaje do nich kolejną rzecz. Doskonały trening pamięci!

Przyjemna może być także zabawa w kolory – jedna osoba wybiera wtedy jakiś kolor, a druga stara się wymienić jak najwięcej rzeczy w tym kolorze. A potem oczywiście zamiana ról.

W słoneczne dni możemy też pobawić się w deptanie cienia drugiej osoby. Uciecha gwarantowana!

Czytaj również:

„Pora na przedszkole„

Decoupage to technika zdobnicza znana od dawna. Jej nazwa pochodzi od francuskiego słowa oznaczającego „wycinać”. Z jej pomocą można jednak stworzyć dekoracje, które wyglądają jak malowane.

Technika ta zwana jest również często „techniką serwetkową”, bo polega na zdobieniu przedmiotów (pudełek, mis, tac, wazonów, a nawet mebli) naklejanymi elementami papierowymi.

Przygodę z decoupage’m zacznijmy od ozdobienia pudełka. Potrzebne nam będą: pędzel, papier do decoupage, papierowy ręcznik, farba akrylowa, preparat do spękań, klej do decoupage, porporina, nożyczki, miska z wodą.

Farbą akrylową malujemy pudełko od zewnątrz, a z papieru wycinamy obrazek, który chcemy przykleić. Zanurzamy obrazek w miseczce z wodą. Po kilkunastu sekundach wyjmujemy go i lekko osuszamy na papierowym ręczniku. Na pudełko nanosimy klej i delikatnie przyklejamy obrazek, starając się usunąć pęcherzyki powietrza. Następnie pokrywamy klejem powierzchnię obrazka. Gdy klej wyschnie i stanie się przezroczysty, pokrywamy obrazek (lub całą powierzchnię pudełka) dwoma grubymi warstwami preparatu powodującego spękania. Po wyschnięciu preparatu w powstałe pęknięcia wcieramy porporinę. Na końcu zabezpieczamy powierzchnię pudełka werniksem.

Czytaj również:

„Nietrafiony prezent„