Czy siódmy rok małżeństwa naprawdę jest pechowy? Odpowiedź możemy znaleźć w książce Agaty Kołakowskiej.

Eliza i Adam doszli do wniosku, że wspólna małżeńska droga zaprowadziła ich w ślepą uliczkę i zgodnie stwierdzili, że najlepiej wychodzi im przyjaźń.

Po rozprawie rozwodowej Adam stwierdza, że byłby w stanie wybrać Elizie lepszego partnera życiowego niż uczyniłaby to ona sama. Rozbawiona tym pomysłem Eliza jest przekonana, że to ona poradziłaby sobie lepiej, znajdując odpowiednią kobietę dla niego. Rozpoczyna się więc pełna prób i komicznych błędów walka o to, kto komu znajdzie lepszego partnera. Pod płaszczykiem niewinnego zakładu kryją się jednak nieuświadomione jeszcze uczucia.

Autorka książki, Agata Kołakowska ukończyła dziennikarstwo i komunikację społeczną na Uniwersytecie Wrocławskim. „Siódmy rok” jest jej trzecią powieścią. Do tej pory ukazały się ”Patrycja” i „Przyjaciółki”.

Czytaj również:

„Człowiek na tronie„

Czy wiesz jak objawia się nietolerancja glutenu?

Celiakia to choroba polegająca na zaburzeniach trawienia związanych z nietolerancją glutenu zawartego w większości zbóż. Może ujawnić się w każdym wieku, choć najczęściej rozwija się we wczesnym dzieciństwie lub po 50-m roku życia. Częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn, a nieleczona prowadzi do poważnego uszkodzenia jelit.

Może objawiać się bólami brzucha, wzdęciami, biegunkami, anemią, zaburzeniami miesiączkowania, osteoporozą i chudnięciem. Jeśli zaatakuje dziecko, grozi również zaburzeniami rozwoju.

Chorobę diagnozuje się badając zmiany w jelitach (charakterystyczny jest zanik kosmków) oraz poprzez stwierdzenie obecności w organizmie charakterystycznych przeciwciał.

Terapia polega na eliminowaniu z diety produktów zawierających gluten, a jednocześnie na wyrównywaniu niedoborów składników odżywczych. Spośród mąk bezpieczne jest stosowanie mąki kukurydzianej, ryżowej, ziemniaczanej, gryczanej, jaglanej oraz fasolowej. Z ostrożnością należy natomiast podchodzić do aromatyzowanych herbat, konserw, przypraw, piwa, kiełbas i parówek, które mogą zawierać śladowe ilości glutenu.

Czytaj również:

„Wartości odżywcze jajek”

Widzisz na ulicy parę staruszków trzymających się za ręce i myślisz sobie: „też bym tak chciała na starość”? Zacznij na to pracować już dziś!

Jak postępować, by miłość przetrwała każdą próbę? Psychologowie radzą:

- Nie oczekuj, że twój partner dokona radykalnych zmian i zaakceptuj jego odmienność.

- Okazuj mu troskę i zawsze staraj się go zrozumieć.

- Wyjaśniaj niedomówienia.

- Nie każ swojemu partnerowi czytać ci w myślach – mów jasno o tym, czego chcesz i czego nie akceptujesz.

- Nie dyskredytuj go w oczach innych i nie podważaj publicznie jego zdania, a kłóćcie się tylko w cztery oczy.

- Zaakceptuj fakt, że uczucia ewoluują i w każdym związku zdarzają się gorsze chwile.

Czytaj również:

„Kątem u teściów”

„Irytujący partner”

Jesteś ciągle o coś lub o kogoś zazdrosna? Zastanów się nad swoimi uczuciami!

Stan ducha odbija się na odczuciach ciała, a ciągłe napięcie emocjonalne może powodować np. bóle głowy. Jeśli poddajesz się nieopanowanej zazdrości, szkodzisz więc sama sobie.

Zastanów się, czy faktycznie masz do niej powody – czy twój mężczyzna faktycznie jest kobieciarzem, a koleżanka na pewno jest szczęśliwsza? Spróbuj spojrzeć na problem z innej perspektywy i bardziej skup się na sobie. A gdy już osądzisz sytuację na chłodno i stwierdzisz, że na pewno nie przesadzasz, zastanów się, co tak naprawdę chciałabyś zmienić w swoim życiu… i zacznij działać.

Czytaj również:

„Złość i żal”

„Irytujący partner”

Kochasz go, ale czasem doprowadza cię do szału drobiazgami typu pasta do zębów wyciśnięta w połowie? Nie martw się – z tym da się coś zrobić!

Zastanów się, które zachowania cię denerwują. Spisz je na kartce, a potem podziel na dwie kategorie. Do jednej przyporządkuj to, co ewentualnie możesz tolerować, do drugiej – to, czego absolutnie nie dasz rady dłużej znosić.
Zacznij od rozmowy tylko o tej drugiej kategorii, bo nikt nie lubi zmieniać na raz za dużo. Pamiętaj jednak, że ty też masz wady i bądź gotowa, że w zamian za zmiany, których sobie życzysz, sama też będziesz musiała pójść na jakieś ustępstwa.

A może dasz radę zmienić coś sama? Zacznij od pasty do zębów – zamiast tradycyjnej tubki z zakrętką, kup np. żel z zatyczką, którego nie trzeba wyciskać ani zakręcać – jeden problem z głowy. Na początek dobre i to!

Czytaj również:

„Związek na długie lata”

„Gdy zazdrość zżera”

„Maminsynek”

Większość mężów alkoholiczek odchodzi od swoich pijących żon. Większość żon alkoholików przy swoich pijących mężach zostaje…

I właśnie dlatego często mówi się, że współuzależnienie jest rodzaju żeńskiego.

Współuzależnienie to reakcja na długotrwałe życie z osobą działającą destrukcyjnie, to uzależnienie od osoby uzależnionej, które wymusza życie w świecie nadziei i iluzji.

Poradniki dla żon alkoholików podkreślają, że problem nie tkwi w alkoholu, tylko w ludziach – w ich nieodpowiedzialności, nieporadności, poczuciu niższej wartości i lękach. Alkoholik musi więc rozwiązać wiele głęboko ukrytych problemów, by wyjść z alkoholizmu. To samo czeka jego partnerkę pozostającą w roli ofiary – bez terapii będzie w niej tkwić nawet wtedy, gdy jej mąż już zerwie z nałogiem. Oboje muszą więc nauczyć się życia w trzeźwości i prawidłowych relacjach.

Jeśli tkwisz w takim związku…
Pamiętaj, że nie musisz kontrolować picia alkoholika, pomagać mu i usprawiedliwiać go przed innymi. Nie próbuj też ustalać przyczyn jego nałogu – zamiast tego poświęć trochę uwagi samej sobie.

Czytaj również:

„Gdy bije, pije lub zdradza”

Mężczyzna, który szanuje matkę, to mężczyzna, który potrafi należycie szanować żonę… pod warunkiem, że nie wyznaczy jej w swoim życiu miejsca numer dwa.

Jeśli twój partner jest maminsynkiem, twoje życie nie będzie łatwe – nie licz na to, że z czasem coś zmieni się samo. Konieczna będzie terapia dla par lub przynajmniej niejedna szczera rozmowa.
Nie czekaj jednak aż twój mężczyzna ją zacznie, bo sam się czegoś domyśli – lepiej po prostu powiedz mu, co cię boli. Nigdy natomiast nie krytykuj i nie obrażaj jego mamy. Nie rób awantur, a przed rozmową starannie przygotuj argumenty i przypomnij sobie konkretne sytuacje, na które chciałabyś się powołać.

Broń również swojego prawa do odpoczynku i prywatności – nie musisz spędzać z jego mamą każdego weekendu i spowiadać się jej z każdego problemu. Nie pozwól też, by cię ze swoją mamą porównywał.

Czytaj również:

„Irytujący partner”

„Zazdrosny mężczyzna”

„Poznać kobietę” Amosa Oza

Joela poznajemy w chwili, gdy wynajmuje dom na przedmieściach, informując pośrednika, że zamierza zamieszkać z nastoletnią córką oraz matką i teściową. Opanowany, prawie flegmatyczny, nie wygląda na niebezpiecznego człowieka. Czy ktoś mógłby więc przypuszczać, że to agent Mossadu?

Owdowiały, przechodzący załamanie nerwowe (a może tylko kryzys wieku średniego?) postanawia wziąć długi urlop i zająć się pracą w ogrodzie. „Jak tak dalej pójdzie, to albo zwariujesz, albo zrobisz się religijny” – martwi się więc jego matka.

Czy Joel wróci kiedyś do służby w wywiadzie? Czy pozwoli córce usamodzielnić się? Czy poskromi terroryzujące go starsze panie? A może ułoży sobie życie z piękną sąsiadką? Autor nie skąpi mu możliwości, ale i nieuchronnej refleksji, że „wszystko zawsze przychodzi za późno”.

W „Poznać kobietę” znajdujemy melancholijny nastrój, inteligentną ironię i intrygującą narrację pełną niedopowiedzeń. To wyprawa do krainy gajów oliwnych i kibuców, ale też do świata emocji i tajemnic dojrzałego mężczyzny. Czy warto się w nią wybrać? Teść głównego bohatera mawiał „koniec końców, wszyscy mamy te same tajemnice”. A jednak warto – pomimo tego. Albo właśnie dlatego.

Czytaj również:

„Piękny wiek XIX”

Chcesz by wszystko było perfekcyjne, więc pracujesz ponad siły? Wszystko robisz sama? Czas na zmiany!

Musisz nauczyć się swoimi siłami gospodarować racjonalnie, zanim je stracisz. Naucz się więc delegować obowiązki na członków rodziny, a przede wszystkim mów wprost, jakiej pomocy potrzebujesz (mężczyźni i rozbawione dzieci rzadko przecież czytają w myślach).

Pewnie czasem trzeba będzie obniżyć poprzeczkę (niewprawne ręce męża nie posprzątają tak jak twoje), ale czy naprawdę wolisz poprawiać po nim stan podłóg niż zrelaksować się na kanapie?

Wybierz czynności, które lubisz (lub te, których inni naprawdę nie potrafią wykonać), ale nie bierz na siebie wszystkiego. Jeśli bliscy zaczną ci pomagać, przy okazji zaczną doceniać, ile dla nich robisz!

Przez wiele lat myłam naczynia ręcznie, bo mąż przekonywał mnie, że w naszej malutkiej kuchni nie zmieści się zmywarka. W zeszłym roku postanowiliśmy zmienić podział obowiązków domowych i mycie talerzy przypadło mojemu mężowi. Po dwóch tygodniach stwierdził, że warto na rzecz zmywarki zrezygnować z jednej szafki.
Malwina

Czytaj również:

„Zatrzymaj się!”

„Kosztowna przyjaźń”

„Pracoholizm”

Czy twój mężczyzna zamęcza cię uwagami typu: „dla kogo ty się tak stroisz?” lub „widziałem, jak się gapiłaś na tamtego faceta…”?

Odrobina zazdrości może dodawać związkowi pikanterii, ale jej nadmiar zawsze jest ciężkostrawny – więc dlaczego oni to robią?

Być może twój mężczyzna to zakompleksiony maruda. Ma niską samoocenę i podświadomie czuje, że na ciebie nie zasługuje. Obawia się więc, że znajdziesz sobie kogoś „lepszego”. Czuje się zagrożony i stara się wzbudzić w tobie poczucie winy. Jeśli ci na nim zależy, bądź więc cierpliwa i daj mu odczuć, że jest dla ciebie ważny – nie szczędź mu komplementów i nie opowiadaj mu o byłych partnerach.

Zazdrosny mężczyzna może też mieć jednak problemy z zaufaniem i potrzebą kontroli. Może po prostu chce mieć nad tobą władzę. Wtedy broń swego prawa do wolności – nawet ukochany nie ma prawa przeglądać twoich maili i przeszukiwać ci torebki! Możesz też pokazać mu, jak smakuje bezpodstawna zazdrość (urządzając scenę, gdy np. uśmiechnie się do ekspedientki). Koniecznie zachęć go też do psychoterapii.

Czytaj również:

„Maminsynek”

„Gdy bije, pije lub zdradza”