Mamy swoje przekonania, potrzeby, a nawet kaprysy. Cóż.. w końcu jesteśmy kobietami. Tylko co na to mężczyźni?

„Zważywszy ich niższość umysłową, można zrozumieć, że oni niewiele z tego rozumieją. Trudno, dopust boży. Powinni bowiem:
1. Zdobywać kobiety. (…)
2. Dbać o kobiety, szczególnie zdobyte. (…)
3. Na każdym kroku wykazywać się inicjatywą, inwencją i przedsiębiorczością. (…)
4. Ograniczać głupkowate wymagania własne, jak na przykład:
a.  codzienne posiłki (nie mieszkają w restauracji).
b.  czyste sztuki garderoby, gotowe do użytku, leżące w szafie, lub komodzie (nie mieszkają w pralni).
c.  święty spokój i cisza, uważane przez nich za niezbędne dla lektury prasy (nie mieszkają w czytelni).
d. chęć przybierania pozycji horyzontalnej poza godzinami snu, samotnie i w ogóle bez powodu (nie mieszkają w sanatorium).
e. oraz wszelkie inne (nie mieszkają w zamku na etacie króla)”.

Cytat z książki Joanny Chmielewskiej – „Jak wytrzymać z mężczyzną”, Wydawnictwo Wiedza i Życie, Warszawa 2001

Czytaj również:

„Tajemnica nieodpartego uroku”

Dzieci zaskakują nas niejednym…

Małgorzata:
Odwiedzili nas znajomi z dwójką dzieci. Jako osoby bezdzietne, wpadliśmy z mężem w popłoch – czym zająć dzieci w mieszkaniu bez zabawek?
Pośpiesznie zlustrowałam wszystkie szafy i półki, z miejsca wykluczając szklaną figurkę konika morskiego i nunczaku mojego męża. W oko wpadła mi nieużywana od dawna kostka Rubika.
Podałam ją niespełna trzyletniej Izie.
Iza oglądnęła ją ze wszystkich stron i z dezaprobatą mruknęła:
- Nieułożona.
- Bo ja nie umiem – wyznałam ze skruchą.
Iza pomyślała przez moment, po czym stwierdziła stanowczo:
- No to trzeba poprzeklejać!

Agnieszka:
Siedzimy sobie w deszczowy dzień na kanapie i rozwiązujemy zadania w książeczce. Jedno z nich polegało na połączeniu w pary podobnych przedmiotów. Po odnalezieniu kilku par, przyszedł czas na widelec, do którego parą była łyżka.
Zachęcam więc Emilkę do wysiłku intelektualnego i mówię:
- No, kochanie, z czym ci się kojarzy widelec? Co do niego pasuje?
Emilka pomyślała, pomyślała i po chwili mówi:
- Widelec… parówka, kolacja!
W sumie (jako narzekająca jeszcze niedawno mama „niejadka”) chyba powinnam się cieszyć.

Czytaj również:

„Chłopcy i dziewczynki”