Nawet w zaciszu domowym znajdziemy bakterie, zarodniki grzybów i szkodliwe chemikalia.

By mieszkać zdrowo warto więc:

- oddzielać zakupy spożywcze od chemicznych;

- malować ściany nietoksycznymi farbami;

- regularnie odkurzać kratki wentylacyjne;

- corocznie wymieniać filtry klimatyzatora;

- przecierać blat kuchenny wodą z octem;

- zimą stosować nawilżacze powietrza;

- odsunąć telewizor od kanapy;

- codziennie sprzątać łazienkę;

- hodować kwiaty.

Czytaj również:

„Toksoplazmoza„

Studyjne aranżacje ślubnych fotografii powoli wychodzą z mody.

Ogród botaniczny, zabytkowe wnętrza, zamkowy dziedziniec, miejski rynek, park, a może dzika plaża?

W każdej miejscowości są plenery godne uwagi nowożeńców, więc gdy miną już podniosłe chwile ślubu i gorączka weselnej nocy, a suknia ślubna może już zostać wykorzystana, by usiąść na trawie, kamiennych schodach lub piasku, wielu nowożeńców decyduje się na pamiątkowe zdjęcia w plenerze.

To doskonały pomysł, zwłaszcza latem. Spójrzmy na efekty takich sesji zdjęciowych!

Czytaj również:

„Suknia ślubna”

Wygodne łóżko, biurko z ergonomicznym fotelem, pojemna szafa, kilka półek… Czy to wystarcza? Najczęściej nie.

Urządzając pokój nastolatka trzeba uwzględnić jego gust i zainteresowania. Warto też jednak wziąć pod uwagę fakt, że gusta i zainteresowania młodzieży zmieniają się i ewoluują. Wygodne więc będą rozwiązania odwracalne, takie jak mobilne meble (w razie potrzeby pełniące funkcje dodatkowych stolików i siedzisk) oraz zmywalne ściany.

Warto sięgnąć po rozwiązania oszczędzające przestrzeń – tapczan na podeście mieszczącym szuflady, szafy z bokami przerobionymi na „tablice informacyjne”, czy regipsowe ścianki zawierające schowki i półki.

Konieczny będzie też kącik wypoczynkowy (do nauki lub przyjmowania gości) oraz strefa przeznaczona na realizowanie hobby, która w razie potrzeby zmieści płytotekę, książki, własnoręcznie namalowane obrazy, rakietę do tenisa, teleskop, wielkie akwarium lub… kije hokejowe.

Czytaj również:

„Wygodna szafa”

„Pokój ucznia”

Czy zdarzyło ci w obcym miejscu poczuć się jak u siebie w domu? Albo wprost przeciwnie – bez zrozumiałej przyczyny mieć ochotę jak najszybciej opuścić jakieś pomieszczenie? Na naszą podświadomość tak mogą działać kolory ścian.

Zieleń to barwa natury. Relaksuje, uspokaja, zmniejsza napięcie mięśni. Idealnie sprawdza się więc w miejscach, w których odpoczywamy. Natomiast kolor żółty ułatwia zapamiętywanie i kojarzenie – doskonale nadaje się więc do miejsc nauki i pracy.
Brąz kojarzy się z ziemią i wnosi poczucie stabilizacji oraz bezpieczeństwa. Może jednak powodować wrażenie izolacji i smutku.
Pomarańczowy wywołuje skojarzenie z ciepłem i wzmaga wydzielanie soków trawiennych oraz odczuwanie głodu (idealny jest więc dla niejadków, ale nie nadaje się do jadalni osoby na diecie!).
Czerwień podnosi ciśnienie krwi, zachęca do pozytywnego myślenia i dodaje energii. Może też jednak powodować rozdrażnienie, podobnie jak róż, który wprowadza intymny nastrój, ale może drażnić, gdy jest zbyt intensywny.
Niebieski obniża apetyt, uspokaja i łagodzi stresy (może nawet zmniejszać dolegliwości bólowe), a jednocześnie pobudza intuicję i kreatywność. Podobnie działa fiolet, który wycisza, ale wpływa też na rozwój intuicji i wyobraźni.

Czytaj również:

„Dlaczego ubieramy choinki?”

„Pokój ucznia”

„Malowanie ścian”

Lato w pełnym rozkwicie, więc jeśli mamy taras, balkon lub loggię, wykorzystajmy je!

Te często niedoceniane fragmenty mieszkań mogą stać się mini jadalnią lub miejscem towarzyskich spotkań przy kawie. Wszystko zależy tylko od dobrej aranżacji.

By balkon cieszył oko i koił nerwy, musi być na nim zielono. Zainwestujmy więc w kwietniki mocowane do balustrady i stabilne doniczki. Możemy też zaopatrzyć się w matę ogrodzeniową (z wierzby lub trzciny), która osłoni nasz „pokój na powietrzu” przed ciekawskimi sąsiadami.

No i najważniejsze: meble. Bardzo eleganckie są sprzęty drewniane, ratanowe lub wiklinowe, które wymagają jednak ochrony przed deszczem. Na nieosłoniętych balkonach i tarasach lepiej sprawdzą się więc meble wykonane z metalu lub plastiku – zwłaszcza, jeśli urody dodamy im za pomocą kolorowych poduszek.

Czytaj również:

„Wyprawa po słońce”

„Odrobina feng shui”

Zanim podejmiemy decyzję, zastanówmy się, czego oczekujemy. Rady znajomych czy rodziny są ważne, jednak to my musimy czuć się w naszej kuchni komfortowo!

Odpowiedzmy więc sobie na pytania: Czy jesteśmy zwolenniczkami kulinarnych eksperymentów, czy może o gotowaniu wolałybyśmy zapomnieć? Czy często gotujemy z dziećmi albo przyjaciółmi, czy wolimy stołować się na mieście? A może w kuchni liczą się dla nas jedynie mikrofalówka i ekspres do kawy?

Kuchnia zamknięta to idealne rozwiązanie dla tych, którzy przy gotowaniu pragną się wyciszyć, uspokoić i odizolować od reszty domowników. Urządzone w ten sposób królestwo pozwala oddawać się pasji, nie przeszkadzając innym np. w oglądaniu filmu. Dodatkowo, wszelkie zapachy unoszące się podczas przyrządzania potraw nie roznoszą się po całym mieszkaniu, a nieporządek pozostaje ukryty. Jednak dla osób potrzebujących przestrzeni, zamknięte wnętrze kuchni może być przytłaczające.

Otwarcie kuchni na część dzienną skutkuje wrażeniem większej przestronności i optycznym powiększeniem metrażu mieszkania. Otwarta kuchnia umożliwia bezpośredni kontakt z domownikami (czy gośćmi) i pełni funkcję integracyjną, ponieważ nikt nie jest oddzielony od rozmów toczących się w salonie. Stały widok na to, co dzieje się w części dziennej ma także ogromne znaczenie przy małych dzieciach, których bezpieczeństwo wymaga ciągłej czujności.

- W przypadku otwarcia kuchni dobrym pomysłem jest wygospodarowanie miejsca na wyspę, a gdy podniesiemy blat od strony pokoju, ukryjemy to, czego nie chcielibyśmy widzieć, siedząc na kanapie – mówi Iwona Zupańczyk, architekt firmy Mebel Rust. – To stosunkowo proste rozwiązanie pozwala nam na większą swobodę przy przyjmowaniu znajomych. Dodatkowo, nadstawka pełni funkcję wkomponowanej w wyspę szafki, dzięki czemu uzyskujemy dodatkowe miejsce, np. na talerze.

Czytaj również:

„Moda na homing”

Chociaż przyjęcie komunijne można urządzić w restauracji (co dla zapracowanych mam jest bardzo wygodne), wiele z nas ceni zacisze domowe. Wnętrze własnego mieszkania zapewnia bowiem nie tylko oszczędności, ale również rodzinną atmosferę.

Domowe przyjęcie to jednak spore przedsięwzięcie – nie tylko kulinarne, również organizacyjne. Więcej osób to więcej krzeseł, nakryć, serwetek…

Pomyślmy o tym wcześniej, by w ostatniej chwili nie pożyczać potem krzeseł od sąsiadów.

Zaplanujmy też usytuowanie stołu. O wygodzie korzystania z niego decyduje bowiem możliwość swobodnego odsuwania krzeseł (stąd konieczność oddalenia stołu od ściany i mebli co najmniej o 80 cm).
Warto planować z kalkulatorem w ręku, bo dla jednego kompletu zastawy stołowej należy zarezerwować powierzchnię o szerokości 60 i głębokości 40 cm. To niby niewiele, ale gdy pomnożymy tę powierzchnię np. przez 20, może okazać się, że na czas przyjęcia z jadalni należałoby usunąć komodę. Lepiej by taka niespodzianka nie spadła na nas tuż przed przyjęciem.

Jeżeli nasz stół nie jest rozkładany, lub po rozłożeniu i tak wydaje się za mały, trzeba będzie uzupełnić go dodatkowym stolikiem. Może uda się usadzić przy nim same dzieci? Taki „kącik dziecięcy” może okazać się bardzo dobrym rozwiązaniem – dorośli będą mogli spokojnie porozmawiać przy głównym stole, a dzieci… wśród radosnych pisków wysmarują się tortem po same uszy. W ten sposób wszyscy powinni być zadowoleni!

Czytaj również:

„Bukiety ślubne i komunijne”

Coraz chętniej podejmujemy się pracy w domu – korzystając z możliwości telepracy lub prowadząc własną firmę.

Co nam daje praca w domu? Przede wszystkim możliwość samodzielnego organizowania czasu. Nie wszystkim zrekompensuje to brak kontaktu z ludźmi, ale dla niektórych to bardzo dużo.

Niestety będzie jednak sporo pokus – ciepłe łóżko, odwiedziny rodziny lub znajomych (którzy nie do końca wierzą, że praca w domu to też praca), ciekawy program w telewizji, „konieczność” wykonania niektórych obowiązków domowych… Praca w domu codziennie będzie więc testem naszej asertywności i samodyscypliny.

Jak sobie pomóc?
Przede wszystkim popracujmy nad umiejętnością „przestawienia się” z trybu domowego na służbowy – przygotujmy dokładny plan dnia (aby nie łączyć domowych obowiązków z zawodowymi) i postarajmy się oddzielić przestrzeń „domową” od tej przeznaczonej do wykonywania obowiązków służbowych.

Idealnie, jeżeli dysponujemy wolnym pomieszczeniem, które można przeznaczyć na ten cel. Jeśli nie, wyodrębnijmy kącik komputerowy w najspokojniejszym rogu pokoju. Możemy oddzielić go ściankami działowymi lub ozdobną zasłoną. Ważne jednak, by był odrębny – inaczej mogłybyśmy mieć odczucie, że z pracy nigdy nie wychodzimy…

Zdjęcia: Franc Gardiner Sp. z o.o., marka Prakto

Czytaj również:

„Wiosna w salonie”

Soczysta zieleń świeżej trawy; kolor żółty, który przywodzi na myśl zarówno ciepłe promienie słońca, jak i płatki słonecznika; pomarańczowy, który kojarzy się z miąższem dojrzałych owoców; chłodny błękit wody; purpurowa barwa wina; smakowity brąz mlecznej czekolady…

Jak to robić wygodnie?
Malowanie dużych powierzchni pędzlem wymaga wprawy i silnego nadgarstka. Z reguły łatwiej jest więc malować wałkiem (zwłaszcza, że farba mniej wtedy chlapie i starcza na dłużej).

Do odgraniczenia różnych kolorów oraz zabezpieczenia okien i parapetów przyda się na pewno papierowa taśma samoprzylepna, a na podłogi – stare gazety. Meble warto okryć przeznaczonym na straty prześcieradłem. Będziemy potrzebować też mieszadła do farby i tacki do odciskania wałka. Do tego jeszcze kombinezon malarski, czapeczka i – koniecznie – rękawiczki.

Tak przygotowane, możemy zaczynać! Same? Czemu nie? W końcu kobieta nie takie rzeczy potrafi…

Czytaj również:

„Kolory we wnętrzu”

„Drugie życie starej ściany”