Potęga aromatu

Chociaż znaczenie zapachów doceniał już starożytny Wschód, my – ludzie Zachodu ciągle nie traktujemy aromaterapii poważnie. Tymczasem może ona wzmocnić naszą odporność i poprawić kondycję.

Najwcześniejsze wzmianki o leczniczym zastosowaniu zapachów pochodzą z czasów cywilizacji sumeryjskiej (ok. 3000 lat p.n.e.) i dotyczą zastosowania tymianku i mirtu.
Olejków o pozytywnym działaniu jest jednak znacznie więcej.

Bazylia, lawenda, majeranek lub mięta (aplikowane podczas inhalacji, kąpieli lub masażu) łagodzą bóle głowy. Jałowiec, melisa, geranium i róża przynoszą ulgę zestresowanym. Przy przeziębieniu zalecane są olejki: anyżowy, cyprysowy, eukaliptusowy i rozmarynowy, a przy zaburzeniach trawienia: kminkowy, cytrynowy i sandałowy.
Olejek mandarynkowy ułatwia zasypianie, a imbirowy – łagodzi bóle reumatyczne. Niektóre – jak olejek z kopru włoskiego – pomagają nawet leczyć cellulitis.

Chociaż wydaje się to mało prawdopodobne, olejki eteryczne mogą bardzo mocno oddziaływać na organizm. Najlepszym tego dowodem jest spora lista przeciwwskazań do ich stosowania.
Nie jest np. wskazane stosowanie olejków eterycznych u osób cierpiących na choroby układu nerwowego oraz u kobiet w ciąży. Olejku z geranium nie powinno się stosować równolegle z pigułkami antykoncepcyjnymi, a tymiankowego i rozmarynowego – przy nadciśnieniu tętniczym.
Masażu aromaterapeutycznego nie wolno wykonywać przy zakrzepicy, żylakach, ranach skóry, gorączce, chorobach serca, nowotworach oraz tuż po przebytej operacji. Inhalacji nie poleca się z kolei osobom cierpiącym na astmę.

W żadnym wypadku olejków eterycznych nie wolno też oczywiście spożywać (w dużym stężeniu mogą być nawet trujące).
Osoby ze skłonnością do alergii powinny przed zastosowaniem każdego olejku wykonać test alergiczny podobny do standardowego testu farby do włosów – rozpuszczonym w wodzie olejkiem posmarować skórę w okolicy ucha i obserwować ją przez 12 godzin.

 

Czytaj również:

„Filozofia dopieszczania”