Po co nam sny?

Ile razy śniło ci się, że spadasz? Albo, że siedzisz w pracy przy biurku zupełnie nago?

Dla Freuda marzenia senne były sygnałami od podświadomości. Dla Junga – odzwierciedleniami pierwotnych pojęć zakorzenionych w ludzkiej psychice. Najnowsze teorie przekonują jednak, że sny utrwalają w mózgu wspomnienia i rozpracowują trapiące nas aktualnie problemy.

Teorie te opierają się na odkryciach dotyczących fazy snu REM. Faza ta występuje u wszystkich ssaków i pojawia się na bardzo wczesnych etapach życia – u ludzi w trzecim trymestrze życia płodowego, czyli znacznie wcześniej niż dziecko zdobywa doświadczenie by zapełnić swoje sny.

Naukowcy znaleźli dowody na to, że REM pomaga mózgowi tworzyć połączenia nerwowe, zwłaszcza w obszarach odpowiedzialnych za odbiór i przetwarzanie bodźców wzrokowych. Według najnowszych teorii, sny są więc przeprowadzaną przez mózg symulacją tego, co może przynieść nadchodzący dzień.

Czytaj również:

„Bezsenność”

„Skąd pochodzi porcelana?”