Drugie dziecko w rodzinie

Od kiedy urodziłam drugą córeczkę, moja starsza (czteroletnia) córa stała się bardzo zazdrosna. Denerwuje się, kiedy biorę niemowlę w ramiona, i nie chce nikomu pokazać siostrzyczki…
Beata

Kiedy w rodzinie pojawia się „nowy maluch”, wszyscy okazują mu zainteresowanie. Ten odrobinę starszy wyczuwa więc, że coś jest nie tak. Nawet jeśli do tej pory nie dostrzegał ogromu naszego nim zainteresowania, teraz nagle zaczyna odczuwać niedosyt. Tak to już przecież jest, że najbardziej doceniamy zalety tego, co tracimy (bądź tylko wydaje nam się, że tracimy).

Choć jesteśmy dorośli, sami bywamy zazdrośni. Nie dziwmy się więc dzieciom i postarajmy się im pomóc.

Czasem wystarczy przekonanie starszego dziecka o jego doniosłej roli jako starszego brata lub siostry, na tyle dużego/dużej, by maleństwu dawać dobry przykład. Pomóc tu może podkreślanie wagi przywilejów oraz frajdy płynącej z zajęć wykonywanych przez dziecko („ty jesteś już duży i chodzisz do przedszkola, gdzie można bawić się z innymi dziećmi”; „jak twoja siostrzyczka podrośnie, nauczysz ją układać klocki i zbudujecie razem ogromny zamek”).

Przede wszystkim jednak konieczne jest okazanie starszemu dziecku uwagi. Wspólne spacery, zabawy, a może jakieś nowe zajęcia rozwijające zainteresowania dziecka? Wszystko to pomoże mu zrozumieć, że nie stało się mniej ważne, choć jego rola w rodzinie uległa zmianie.

Jeśli w opiece nad dziećmi korzystamy z pomocy niani lub babci, dobrym pomysłem może też być takie zorganizowanie planu opieki, by raz na jakiś czas niemowlak został zabrany na spacer przez kogoś innego, a starsze dziecko miało w tym czasie mamę tylko dla siebie.

 

Czytaj również:

„Chłopcy i dziewczynki”